Design a site like this with WordPress.com
Primeiros pasos

Romeor

José de Novo naceu no 1933. Recorda que o “entroido” de Romeor duraba moitos días e nel concorrían unha serie de personaxes que veremos máis adiante.
En primeiro lugar, cómpre salientar os días máis sinalados: estaba o O Domingo Fariñeiro no que o protagonista da festa era o farelo e a cinsa. Despois estaba Luns da auga e seguidamente o Día da tinta, que se correspondía co martes de entroido.
Entre os que personaxes que José lembra están:
-A Carantoña, ataviada cunha choca ou campaíña, unha canella de xardón e cara cuberta con pel de coello. Botaba a correr detrás dos cativos.
-As Señoritas, vestidas integramente de branco.
-O Mochileiro, encargado de recoller o que lles daban nas casas.
-Os maragatos, nunca os viu pero escoitoulles falar deles aos máis vellos.
-O Cego e o Criado, este último metía o seu amo nos porracos e nos ribados. Lembra José un ano no que Miguel de Casmiro fixera de criado do cego e un señor alcumado O Penelo facía de cego.
Aquí tamén estilaban facer o Meco, un mollo moi grande de palla atado con viortos de xesta ou de abraira, vestido con roupa vella. Unha vez feito levábano ao Sítimo para botalo ás voltas. Prendíanlle lume e tres ou catro homes adetíñano con forcadas, cravábano e levábano ardendo ata a capela para que alí rematase de arder.
Relacionado co Meco e o lume estaban tamén os Fachois, que eran fachas ou fachóns de palla ardendo cos que mozos e mozas xogaban a queimarse. Ademais dos “fachois” tamén xogabahn con fachas de estopa ardendo.
Para que a festa fose completa non faltaba o acompañamento musical, composto de gaita, tambor e bombo.

A %d blogueros les gusta esto: